Vergeten we niet om ‘gewoon’ mens te zijn?

31/01/2018, In: featured
0

Bizar om te zien, hoe snel we vergeten wie we zijn.
Hoe snel je een nummer wordt en hoe snel we allemaal een ‘übermensch’ willen zijn.
Bizar toch, dat het niet normaal is om te lopen, maar om te rennen.
Dat het normaal is om te haasten en te hollen en te zeggen dat je druk bent.
Iedereen heeft 24 uur per dag, waarom moeten we die volplannen alsof jij er 36 hebt?

Waarom vinden we het normaal dat er zoveel mensen overspannen zijn of al een burn-out hebben?
Waarom willen we vinden hoe we overspannen zijn en een burn-out kunnen oplossen, als we hiermee alleen het gevolg aanpakken.
Waarom pakken we het probleem niet gewoon bij de oorzaak, hoe komt het dat we dit toelaten?

Ik begrijp het allemaal even niet en ik begrijp vooral de mensen niet die het in deze cirkel blijven hangen.
En ja, ik ben er zelf denk ik net zo hard schuldig aan als ieder ander, want ik ben geen haar beter, maar toch, het valt me op.
Gaan we niet totaal voorbij aan ons zelf?
Vergeten we niet gewoon dat we mensen zijn?
Waarom is goed niet goed genoeg en moeten we overal expert in zijn?
Waarom kunnen we niet tevreden zijn met wat we doen en wat we bereiken?
Waarom zijn we zo streng voor onszelf?
Waarom accepteren we dit en waarom doorbreken we die cirkel niet?

Dit is allemaal aangeleerd gedrag, ja dat denk ik echt.
Het begint al vroeg, bij de KDV, oftewel het KinderDagVerblijf.
Haasten vliegen en rennen om op tijd aanwezig te zijn, ja dat krijgen de kinderen ook echt mee.
Dan moeten de ouders ook weer op tijd zijn om de kinderen op te halen, die ouders komen helemaal gestresst binnen, want overal staat file.
De leidsters staan al te popelen om naar huis te gaan, want precies om 18.30 stopt niet alleen het KDV, maar ook je salaris, want overwerken dat wordt niet betaald.
Ja, dat merken die peuters ook…
Dan denk je dat wordt vast beter op de basisschool…NEE.
Dan krijg je dat zelfde probleem, maar dan zorgen we er ook nog even voor dat kinderen elke dag moeten presteren en ontwikkelen.
Want de eisen, die worden steeds hoger.
En ga maar niet een dagje lanterfanten of om je heen kijken, want voor je het weet ben je niet alleen een dromer, maar krijg je gratis nog een aantal labels.
Vinden we het gek dat we allemaal gestresst, gehaast en totaal niet ontspannen zijn.

Het wordt ons aangeleerd, het wordt van ons verwacht en de eisen worden steeds hoger en ik ben het zat. Ik wil gewoon kunnen wandelen, ik wil gewoon kunnen dagdromer, ik wil gewoon kunnen ademhalen.
En ik ben het zat dat iedereen de eisen stelt, maar we kunnen wel boos zijn op de buitenwereld, maar is het niet zo dat de eisen die gesteld worden, misschien stiekem de eisen zijn die we zelf ook stellen?
Wij zijn geen haar beter dan ieder ander, we doen net zo hard mee aan die gekte en we houden zelf de cirkel in stand.

Dus, ik ga geen eisen stellen en ga af op mijn gevoel.
Ik heb geen verwachtingen, want dan stel je jezelf alleen maar teleur. En nee, dat betekent niet dat ik geen dromen heb en op de bank ga zitten.
Dat betekent niet dat ik denk dat alles aan komt waaien.
Dat betekent dat ik overal de tijd voor neem, ik extra geniet, bewust ademhaal, hartstikke hard me best doe.
Maar ik tevreden ben met mezelf, met wat ik bereik en meer rust te vinden en te geven om me heen.
Want het kan anders, als je het zelf maar wilt.
En wil jij het?

Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste!

Laat een reactie achter

Silvia Zaaijer

Blogger 💻| YouTube 📹| 27🎈| Vegan🌱 | Running 🏃🏼‍♀️| Fotografie 📷| Health 🍎|Yoga🙏🏻 | 💌info@maandagmorgenmodel.nl

Bloggers Keurmerk